Stanisław Wokulski był nieszczęśliwie zakochany w Izabeli Łęckiej; kobieta zwodziła go i dawała mu nadzieję, ale, mimo jego starań, nigdy nie odwzajemniła uczuć bohatera

Zenon Ziembiewicz, mimo że ma żonę – Elżbietę, romansuje z Justyną, dziewczyną pochodzącą z nizin społecznych; Justyna jest zakochana i pokłada w kochanku nadzieje na lepsze życie; Zenon nie żywi jednak do niej żadnych uczuć poza pożądaniem

podmiot wspomina uczucie, jakie łączyło go z adresatką wiersza; już w pierwszej strofie daje wyraz przekonaniu, że można przestać kochać, można zejść komuś z oczu, ale nie można przestać o nim pamiętać

z racji melodyjności utworów Tuwima łatwo było je wykorzystać jako teksty piosenek; muzykę do słów Przy okrągłym stole napisał Zygmunt Konieczny, zaśpiewała Ewa Demarczyk, występując m.in. w krakowskiej Piwnicy pod Baranami; Czesław Niemen z kolei śpiewał utwór Wspomnienie