wiersz jest wyznaniem Polaka-emigranta bardzo tęskniącego za ojczyzną; dziękuje on Bogu za piękno stworzonego przez Niego świata, ale podkreśla, że nic nie jest w stanie zastąpić mu krajobrazu ojczyzny

drugi akt dramatu skupia się wokół motywu podróży – Kordian przemieszcza się po Europie i konfrontuje swoje poglądy z rzeczywistością

we fraszce natura staje się tłem do rozważań podmiotu lirycznego na temat przeszłości

Giaur to przykład zainteresowania orientem; Byron osadził akcję utworu w Turcji; opisuje piękno przyrody, kulturę mocno powiązaną z religią i odmienną od europejskiej obyczajowość

w 1835 r. poeta mieszkał w Odessie – tam został zesłany po procesie filomatów; wieszcz interesował się modną wówczas tematyką Wschodu; konsekwencją fascynacji Orientem były wyprawy na Krym; sceneria, jaką tam spotkał, wywarła na nim duże wrażenie, ale nie opisał on przyrody realistycznie; cykl sonetów jest zapisem uczuć, jakie wywołała w nim podróż