portret emigranta (byłego powstańca), wędrującego po całym świecie, podejmującego się rozmaitych zajęć, ale wciąż samotnego i tęskniącego za Polską

podmiot liryczny wiersza wyraża tęsknotę za ojczyzną, która nie gaśnie, mimo piękna otaczającego go świata, oraz smutek z powodu świadomości, że w ojczyźnie nikt za nim nie tęskni

przedstawienie Boga jako dobrotliwego stwórcy pięknego świata, którym człowiek powinien się zachwycać i dziękować za niego Bogu