negacja starego porządku świata przez młode pokolenie; szkielety bez serc, bez ducha to metafora starości, gnuśności i zawężonego patrzenia na świat, przeciwstawiona wizji młodości, która dodaje skrzydeł, jest potężna, ma siłę, zapał i możliwości oswobodzenia i zbawienia świata

czas okupacji niemieckiej, Ryfka, trzynastoletnia, ruda Żydówka, błąkająca się bez opieki (mama pod gruzami, tata w Majdanku), zachowuje się jak obłąkana (podobieństwo do Karusi), wreszcie pada salwa z karabinów esesmanów i już niczego nie słyszy; wiersz zaczyna się i kończy słowami z ballady Romantyczność: Słuchaj dzieweczko! Ona nie słucha…