Mickiewicz po upadku powstania listopadowego przyjął postawę pocieszania swoich rodaków, stworzył ideę mesjanizmu, według której cierpienie i klęska Polaków są częścią boskiego planu zaprowadzenia w Europie nowego moralnego ładu

Słowacki krytykował powstanie listopadowe, ale nie sam jego wybuch, genezę i cel, lecz organizację i dowodzenie; wierzył, że gdyby nie złe decyzje generałów i brak chęci do walki ze strony żołnierzy, powstanie mogłoby zakończyć się sukcesem

w epopei narodowej ukazano najgorszy typ poety – Hrabia jest człowiekiem, którego jedynym celem jest podążanie za modą; jego poezja jest pusta, a on sam nie ma ani talentu, ani natchnienia

powstanie przeciwko Imperium Rosyjskiemu wybuchło w nocy z 29 na 30 listopada 1830 roku, zasięgiem objęło tereny Królestwa Polskiego oraz Litwę, Żmudź i Wołyń; powstańcy nie doczekali się pomocy z zewnątrz; zryw upadł w 1831 roku, do czego przyczynili się pochodzący z arystokracji dowódcy polityczni, m.in. Adam Jerzy Czartoryski oraz generałowie (Chłopicki, Skrzynecki, Krukowiecki, Dembiński, Rybiński)