
|
Koniec wieku XIX, Nie wierzę w nic (Kazimierz Przerwa-Tetmajer) konteksty i nawiązania epoka: Młoda Polska
|
||
|
kontekst literacki
Z głową na karabinie K.K. Baczyńskiego
wizja świata, który opierał się na wartościach moralnych, ale upadł, a wychowani w nim ludzie muszą zginąć, gdyż nie potrafią się z tym pogodzić
Wesele S. Wyspiańskiego
Nos – postać będąca idealną wizją młodopolskiego dekadenta (bierny, znudzony życiem, niewierzący w żadne wartości, ponury, odczuwający „ból istnienia”, ucieczki szukający w alkoholu i romansach)
kontekst historycznoliteracki
dekadentyzm jako postawa życiowa
wielu twórców-dekadentów żyło zgodnie z zasadami, które propagowali w swojej sztuce: łamali normy społeczne, wywoływali skandale obyczajowe, popadali w alkoholizm, narkomanię, przestępczość, niektórzy ostatecznie popełniali samobójstwa; tacy dekadenci to np. S. Przybyszewski, K. Przerwa-Tetmajer, za granicą Ch. Baudelaire czy P. Verlain
|
||