
|
Dziady cz. II (Adam Mickiewicz) konteksty i nawiązania epoka: romantyzm
|
||
|
kontekst literacki
Balladyna J. Słowackiego
Balladyna popełnia szereg zbrodni, aby dojść do władzy i utrzymać swoje winy w tajemnicy; chce rządzić sprawiedliwie, więc wydaje wyrok na samą siebie – ginie rażona piorunem
Makbet W. Szekspira
Makbet wkracza na ścieżkę zbrodni, bo chce dopomóc przepowiedni, która głosi, że zostanie królem; jedną z ofiar Makbeta jest jego przyjaciel Banko, który wraca jako duch
Lilije A. Mickiewicza
niewierna żona morduje męża, następnie próbuje ukryć zabójstwo i wyjść za jednego z jego braci; zamordowany mężczyzna pojawia się na ślubie i sprawia, że budowla wraz z morderczynią zapada się pod ziemię
kontekst historyczny
dziady – ludowy obrzęd Słowian przedchrześcijańskich
obrzęd umożliwiający kontakt z duszami zmarłych i uzyskanie ich przychylności był początkowo odprawiany dwa razy do roku; przy grobach zmarłych bliskich urządzano uczty, a resztki ofiarowywano żebrakom; obrzęd nie jest już praktykowany w Polsce, ale pewne nawiązania do niego występują m.in. w tradycji ukraińskiej
|
||